പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പുകമറയ്ക്കപ്പുറം: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കുടുംബങ്ങളിലെ ‘വിശ്വാസ’ സങ്കീർണ്ണതകൾ
BY:SUNILDUTT SUKUMARAN ,Editor In Chief ,TNN
“മതം മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന കറുപ്പാണ്” എന്ന കാർൽ മാർക്സ് ഉദ്ധരിച്ച വാക്കുകൾ ദശാബ്ദങ്ങളായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തത്ത്വചിന്താപരമായ അടിത്തറയായി നിലകൊണ്ടുവരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ആശയം പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ മുൻനിര നേതാക്കളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ തന്നെ ക്ഷേത്രങ്ങളും ദേവാലയങ്ങളും സന്ദർശിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ വിവാദങ്ങൾക്കിടയാക്കുമ്പോൾ, സിദ്ധാന്തവും വ്യക്തിജീവിതവും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി എവിടെയാണ് എന്ന ചോദ്യമാണ് ശക്തമാകുന്നത്.
മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻറെ മകൻ വിവേക് കിരൺ നടത്തിയ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം സന്ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദം ഈ ചർച്ചകളെ വീണ്ടും സജീവമാക്കി.
1. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഇരട്ടത്താപ്പ് – യാഥാർത്ഥ്യമോ, അതോ അതിശയോക്തിയോ?
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ ഔദ്യോഗികമായി യുക്തിവാദത്തെയും ഭൗതികവാദത്തെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുവെന്നത് സത്യമാണ്. എന്നാൽ, പാർട്ടി അംഗങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കണമോ എന്ന ചർച്ച ഏറെ പഴക്കമുള്ളതാണ്.
താഴെത്തട്ടിലുള്ള പ്രവർത്തകർ മതപരമായ ചടങ്ങുകളിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാൻ സമ്മർദ്ദം അനുഭവിക്കുന്നുവെന്ന ആരോപണം ഉയരുമ്പോൾ, അതേ സമയം നേതാക്കളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ പോകുന്നത് “ഇരട്ടത്താപ്പ്” എന്ന വിമർശനത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്നു.
എങ്കിലും, പാർട്ടി ഔദ്യോഗികമായി കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നില്ല എന്ന വാദവും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ഇത് ശുദ്ധമായ രാഷ്ട്രീയ വൈരുദ്ധ്യമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ യാഥാർത്ഥ്യമോ എന്നത് ചർച്ചാവിഷയമാണ്.
2. ‘രഹസ്യ’ സന്ദർശനങ്ങൾ: കുറ്റബോധമോ, മീഡിയ സമ്മർദ്ദമോ?
സന്ദർശനങ്ങൾ രഹസ്യമായി നടക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ സംശയങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കുന്നത്. മാധ്യമങ്ങളെ തടയൽ, ദൃശ്യങ്ങൾ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യിക്കൽ തുടങ്ങിയ ആരോപണങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ, “എന്തിന് മറച്ചുവെക്കുന്നു?” എന്ന ചോദ്യം സ്വാഭാവികമാണ്.
ഇത് കുറ്റബോധത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണെന്ന് ചിലർ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, മറ്റുചിലർ അത് അനാവശ്യമായ മീഡിയ ട്രയൽ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ശ്രമമാണെന്നും പറയുന്നു. മുൻപ് കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണൻറെ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമാന സംഭവങ്ങളും ഇതേ രീതിയിൽ വിവാദമായിരുന്നു.
ഇവിടെ പ്രധാനമായും ഉയരുന്ന ചോദ്യമെന്നാൽ:
വിശ്വാസം സ്വകാര്യമായ കാര്യമാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ പ്രകടനം എന്തുകൊണ്ട് പൊതുവേദിയിൽ പ്രശ്നമാകുന്നു?
3. അധികാരവും സൗകര്യപൂർവ്വമായ വിശ്വാസവും
ഇത് കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ള വിമർശനങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അധികാരത്തിലുള്ളപ്പോൾ ക്ഷേത്ര ഭരണസംവിധാനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും, അതേസമയം സ്വകാര്യമായി ആചാരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ചിലർ “സൗകര്യപൂർവ്വമായ വിശ്വാസം” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസവും ഗ്ലോബൽ എക്സ്പോഷറും ഉള്ള പുതിയ തലമുറ, വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയതയും സാമൂഹിക പ്രതിഛായയും തമ്മിൽ ബാലൻസ് കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതായും കാണാം.
അതായത്, ഇത് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ തകർച്ചയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പുതിയ സാമൂഹിക പൊരുത്തപ്പെടലാണോ എന്നത് ഇപ്പോഴും തുറന്ന ചോദ്യമാണ്.
4. നവോത്ഥാന മൂല്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഛായയും
കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പാരമ്പര്യം കൈമുതലാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സർക്കാരിന്റെ നേതൃപരമായ കുടുംബങ്ങൾ ഇത്തരം വിവാദങ്ങളിൽപ്പെടുമ്പോൾ, അത് പ്രതിഛായയെ ബാധിക്കുമെന്നത് വാസ്തവമാണ്.
മാധ്യമപ്രവർത്തകരോടുള്ള ഇടപെടലുകൾ വിവാദമാകുമ്പോൾ, വിഷയം മതവിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് മാറി മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും എന്ന വലിയ ചർച്ചയിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു.
5. ഒരു വലിയ ചോദ്യത്തിലേക്ക്…
ഈ വിഷയത്തെ ഒരു ലളിതമായ “വൈരുദ്ധ്യം” എന്ന് മാത്രം കാണാൻ പറ്റില്ല. ഇത് മൂന്ന് തലങ്ങളിൽ ഉള്ള ഒരു സങ്കീർണ്ണ പ്രശ്നമാണ്:
- വ്യക്തിയുടെ സ്വകാര്യ വിശ്വാസം vs രാഷ്ട്രീയ പ്രതിബദ്ധത
- കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം vs പൊതുപ്രതിഛായ
- സിദ്ധാന്തം vs സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യം
ചുരുക്കം
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയവും വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഈ സംഘർഷം പുതിയതല്ല. എന്നാൽ, സോഷ്യൽ മീഡിയയും തത്സമയ മാധ്യമ ശ്രദ്ധയും കാരണം ഇപ്പോൾ അത് കൂടുതൽ ശക്തമായി ദൃശ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിവാദം മാത്രമല്ല —
ഒരു സമൂഹം എത്രത്തോളം സിദ്ധാന്തപരമായി ജീവിക്കാം, എത്രത്തോളം പ്രായോഗികമായി വഴങ്ങണം എന്ന അടിസ്ഥാനചോദ്യമാണ് ഇത് ഉയർത്തുന്നത്.
